FCI Standaard no. 146./19.12.1989
Algemene verschijning
Een volwassen Rhodesian Ridgeback is een mooie,
sterke, gespierde en actieve hond met een
symmetrisch silhouet. De Rhodesian Ridgeback heeft
een groot uithoudingsvermogen en is tot het behalen
van een behoorlijke snelheid in staat. Hij is ook
lenig en wendbaar, wat opvalt bij dit grote
hondenras.
Bijzonderheden
Dit hondenras dankt zijn naam aan zijn ridge. De
ridge of "pronk" is een streep haren die zich op de
rug bevindt, die tegen de groeirichting van de vacht
gaat.
De ridge begint direct achter de schouders en loopt
door tot ter hoogte van de heupen. De ridge dient
twee identieke kronen te hebben die recht tegenover
elkaar geplaatst horen te zijn. De kronen mogen zich
niet lager bevinden dan een derde van de ridge,
gerekend vanaf het begin van de ridge. Vijf
centimeter is een goed gemiddelde voor de breedte
van de ridge, gemeten direct achter de kronen.
Temperament
Waardig, intelligent en gereserveerd tegenover
vreemden, maar toont zonder aanleiding geen agressie
of verlegenheid.
Het Hoofd
Het hoofd moet tamelijk lang, de schedel vlak en
vrij breed tussen de oren, en moet in rust zonder
rimpels zijn. De stop moet vrij duidelijk zijn. De
neus zwart of bruin, in verhouding met de kleur van
de vacht. De snuit is lang, diep en krachtig met
stevige kaken. De lippen dienen goed gevormd te zijn
en goed om de kaken te sluiten.
De Ogen
De ogen dienen op matige afstand van elkaar te staan
en rond, helder en glanzend te zijn en moeten de
Rhodesian Ridgeback een intelligente uitdrukking
geven. De kleur van de ogen dient te harmoniëren met
de vacht. Zo behoren bij een zwarte neus donkere
ogen en bij een bruine of leverkleurige neus
amberkleurige ogen.
De Oren
De oren dienen tamelijk hoog aangezet te zijn,
middelmatig van grootte en vrij breed bij de basis,
geleidelijk uitlopend tot een ronde punt. De oren
dienen dicht tegen het hoofd gedragen te worden.
De Bek
Sterke kaken met een perfect en compleet
schaargebit. De tanden dienen goed ontwikkeld te
zijn, vooral de hoektanden.
De Nek
De nek moet vrij lang zijn, sterk en mag geen
keelhuid vertonen.
De Voorhand
De schouders moeten hellend, droog en gespierd zijn.
De voorbenen dienen recht, sterk en goed ontwikkeld
te zijn met vrij zware botten. De ellebogen dienen
tegen het lichaam gehouden te worden.
Het Lichaam
De borst mag niet te breed zijn, maar wel diep en
ruim. De ribben dienen middelmatig rond te zijn,
maar nooit rond als een hoepel. De rug is krachtig,
de lendenen sterk, gespierd en licht gebogen.
De Achterhand
De bespiering dient droog te zijn met een goede
definitie. De achterhand dient goede hoekingen te
vertonen en de spronggewrichten dienen laag
geplaatst te zijn.
De Voeten
De voeten dienen compact te zijn met goed gebogen en
aaneengesloten tenen. De voetzoolkussens dienen
elastisch te zijn met beschermend haar tussen de
tenen en voetzolen. De Rhodesian Ridgeback behoort
de zogenaamde "katvoeten" te hebben.
De Staart
De staart dient sterk en breed bij de aanzet te
zijn, geleidelijk aflopend naar de punt. De staart
dient noch te hoog noch te laag aangezet te zijn en
moet vrij van grofheden zijn en dient met een lichte
welving gedragen te worden. Nooit gekruld.
Beweging
Recht voorwaarts, vrij en actief
De Vacht
De vacht dient kort, dicht en glanzend van aanzien
te zijn. De vacht mag nooit wollig of zijdeachtig te
zijn.
De Kleur
De Rhodesian Ridgeback dient een kleur te hebben van
licht- tot roodtarwe. Een beetje wit op de borst en
tenen is toegestaan, maar overmatig wit op de buik,
borst en boven de voeten is niet wenselijk. Het
masker en de oren mogen donkerder zijn dan de rest
van de vacht.
De Grootte
Een volwassen Rhodesian Ridgeback moet een mooie
rijzige hond zijn.
De schofthoogte van de reu moet zijn tussen de 63 en
69 cm.
De schofthoogte van de teef moet zijn tussen de 61
en 66 cm.
Fouten
Ieder verschil of afwijking van voornoemde punten in
de rasstandaard, dient gezien te worden als een fout
en dient dan ook naar gelang de afwijking beoordeeld
te worden.
OPMERKING:
De reuen dienen twee testikels te hebben die
volledig in het scrotum moeten zijn ingedaald.
